Cosmote προπονητής

Θεϊκό! Μπράβο στους δημιουργούς!

AXA Redefining Standards? This is the truth!

Εδώ και λίγες μέρες, όποτε βλέπω την παρακάτω διαφήμιση στην τηλεόραση (την Ελληνική της version δηλαδή που δεν μπόρεσα να βρω στο Youtube), εκνευρίζομαι... γιατί "κάτι μου θυμίζει"...



Έψαξα λίγο και ανακάλυψα πως δεν ήταν Έλληνας ο "hacker", αλλά πρόκειται για διεθνή καμπάνια της Publicis (φετινή).

Ιδού και η original καμπάνια από την SAVAGLIO\TBWA για την εκλογή του Lopez Murphy στην Αργεντινή που κέρδισε Silver Lion στις Κάννες το 2006!

Τίτλος της "Truth"



This is the Truth. Μήπως, κάποιος είδε τα δύο αυτά video με "ανάποδη" σειρά;

Quantum of Solace - Review

Bond is back! Ο Μποντ του Daniel Graig --έχει σημασία-- επέστρεψε στη συνέχεια του υπέρ πετυχημένου "Casino Royale", το "Quantum of Solace". Μια ταινία απολαυστική και πολύ στυλάτη.

Όχι, φυσικά και δεν είναι καλύτερη του "Casino Royale". Αλλά την προτιμώ από όλες τις ταινίες του Brosnan με μοναδική ίσως εξαίρεση το "GoldenEye" (1995).

Πρώτα τα καλά: Η ταινία είναι ένα πολύ μοντέρνο θρίλερ με έξυπνες πολιτικές προεκτάσεις. Το art direction και set decoration κάνουν την ταινία να λάμπει. Χωρίς πολλά φανταστικά στοιχεία, τα πάντα γύρω είναι όμορφα, καθαρά, μοντέρνα, στυλάτα, χωρίς όμως υπερβολές. Ο Ντάνιελ Κρεγκ δε, είναι ότι πιο cool έχει υπάρξει σε Bond από την εποχή που ο Connery περπατούσε στις μύτες στο Dr. No και το From Russia With Love. Απίστευτη κίνηση, αυτοπεποίθηση, και μια ερμηνεία που καθιερώνει τον Graig στον ρόλο ακόμα περισσότερο από ότι στο Casino Royale.



Επίσης, στα πολύ θετικά της ταινίας, τα locations με πρώτη και καλύτερη την αγαπημένη μου Siena αλλά και μια φοβερή από όλες τις απόψεις σεκάνς στην Αυστρία κατά τη διάρκεια μιας παράστασης της Τόσκα. Το σενάριο, η σκηνοθεσία και η όλη αίσθηση της σκηνής αυτής είναι μαγική.

Όμως, υπάρχουν δύο μεγάλες ενστάσεις, τουλάχιστον από μεριάς μου, αλλά και από μεγάλο μέρος της κριτικής που έχει δεχθεί μέχρι τώρα η ταινία.

1. Οι σκηνές δράσης, αν και έχουν γίνει από τους καλύτερους του είδους (η ομάδα του Bourne) πάσχουν από την έλλειψη γεωγραφίας στις σκηνές, της αίσθησης δηλαδή ότι καταλαβαίνεις τι συμβαίνει που και ποιος κάνει τι. Χωρίς γενικά πλάνα και με εναλλαγές κάθε 2 δευτερόλεπτα, νιώθει κανείς ότι δεν βλέπει στην ουσία τη δράση. Μπορεί το γρήγορο μοντάζ να ανεβάζει την αδρεναλίνη και να σε κάνει να νιώθεις ότι γίνεται της πουτ***ς γύρω σου, αλλά η αλήθεια είναι πως νιώθω πως με "κλέβουν" και δεν μου δείχνουν σωστά τη δράση επειδή δεν τους έβγαινε σωστά ή γιατί την γύριζαν "περπατώντας", ασχέτως αν η αίσθηση είναι ότι "έτρεχαν"!

2. Η πλοκή και το βασικό κίνητρο των "κακών" στο τέλος, δεν απασχολεί κανέναν παρά τον Μποντ που υποτίθεται θέλει να πάρει εκδίκηση και ταυτόχρονα είναι ο μόνος που νοιάζεται όταν ακόμα και οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας τα έχουν "φτιάξει" με τους κακούς... Ο Μποντ όμως δεν είναι Bourne που τον έχουν όλοι προδώσει (και δεν πρέπει να γίνει), ενώ ταυτόχρονα κανείς μας δεν νιώθει τίποτα να απειλείται στο τέλος, και άρα δεν νιώθουμε καμία λύτρωση. Έχε χάρη που το φινάλε ολοκληρώνει τουλάχιστον το βασικό ερωτηματικό της προηγούμενης ταινίας, και έτσι ισιώνει κάπως η κατάσταση.

Τα δύο παραπάνω παράπονα πάντως, δεν αφαιρούν ευτυχώς πολύ από την ευχαρίστηση του να παρακολουθείς τον James Bond που ξαναγνωρίσαμε στο Casino Royale, σε νέες περιπέτειες. Η τελική σκηνή επιβεβαιώνει το γεγονός ότι τελειώσαμε με τα "προκαταρκτικά"...

James Bond will return.

(Και εγώ εν' τω μεταξύ θα επιστρέψω στο cinema για να ξαναδώ το Quantum, κάνα δυο φορές ακόμα!)

UPDATE: Το είδα και δεύτερη φορά και το ευχαριστήθηκα ακόμα πιο πολύ! Κλείνει πολύ σωστά τον κύκλο που άνοιξε το Casino Royale και στρώνει τον δρόμο για τις συνέχειες. Το visual style της ταινίας είναι πολύ μοντέρνο και ελκυστικό. Η μουσική έχει αρχίσει και μ' αρέσει πάρα πολύ σε ορισμένες σκηνές.

Όμως για ακόμα μια φορά, στις σκηνές δράσης πάλευα να καταλάβω τι γινόταν. Damn shaky cam & fast editing. Should be banned as a technique.

Όσοι δεν το έχετε δει πάντως ακόμα, τρέξτε να το προλάβετε στην μεγάλη οθόνη. Σε DVD δεν θα μπορέσετε να ευχαριστηθείτε το ίδιο την οπτική πανδαισία που έχουν κατασκευάσει ο Marc Foster και οι συνεργάτες του.

Lacta - "Love at first site"

Η πρώτη interactive ιστορία αγάπης, στο http://www.loveatfirstsite.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ακολουθεί μακροσκελές post.

Και αυτό γιατί θα ήθελα να σας πω για ένα από τα πιο αγαπημένα μου projects και αυτό που είναι πιο κοντά σε όλα όσα με συναρπάζουν και γοητεύουν. Σίγουρα επίσης πρόκειται για το μεγαλύτερο σε εύρος, μέγεθος, διάρκεια, χρόνο παραγωγής και ναι, επένδυση από τον πελάτη. Πρόκειται κυριολεκτικά για μια υπερπαραγωγή για το Ελληνικό web.

Όλα άρχισαν αρχές καλοκαιριού του 2008, όταν σε συνεργασία με τη Bold καθίσαμε να σκεφτούμε τι μπορούσαμε να κάνουμε για το φθινοπωρινό promotion της Lacta. Το ζητούμενο ήταν εξ' αρχής να κάνουμε κάτι πρωτοποριακό. Φρέσκο. Που να αγγίξει το κοινό της Lacta.


(Κάντε click στην εικόνα για το poster σε υψηλή ανάλυση)

Η ιδέα έπεσε από τη πρώτη στιγμή. Υπήρχε βλέπετε μια διαφωνία στο τραπέζι για το τι σήμαινε το περσινό τηλεοπτικό σποτ, μιας και υπήρχαν διάφορες θεωρίες και ο καθένας το ερμήνευε με τον δικό του τρόπο. Έτσι λοιπόν είπαμε: "Τι θα λέγατε αν εξιστορούσαμε την ιστορία, του πώς οι δύο πρωταγωνιστές του τηλεοπτικού βρέθηκαν μαζί, με interactive τρόπο, και η ιστορία μας να καταλήγει στη συναυλία έτσι ώστε όλοι να μάθουμε τι είχε γίνει;"

That was it. Το project "έκλεισε" με ένα μικρό Powerpoint που εξηγούσε το concept, το βασικό story (ο Πέτρος που γνώρισε τη Τζοάνα 2 καλοκαίρια πριν στη Πάρο) αλλά και πως ο κόσμος θα μπορούσε να παίξει αλλά και να πάρει βοήθεια από τις συσκευασίες της Lacta. Διαλέξαμε επίτηδες μία ιστορία που θα μπορούσαμε να παίξουμε στα Αγγλικά, όχι γιατί είχαμε διεθνής βλέψεις, αλλά γιατί και οι δύο ηθοποιοί που είχαν παίξει στο τηλεοπτικό... ήταν Άγγλοι!

Προτάθηκε --από τη Bold οφείλω να πω-- ο έξυπνος τίτλος "Love at first site" και η συσκευασία είχε γραφτεί και τυπωθεί πριν καλά καλά γραφτεί το σενάριο!



Και μετά το σενάριο. Όσοι διαβάζουν αυτό το blog ξέρουν το πάθος μου για τον κινηματογράφο. Αυτό που ίσως δεν ξέρετε είναι πως ανέκαθεν είχα τρέλα με τη συγγραφή σεναρίου και μάλιστα κάποτε είχα κάνει και μαθήματα στη διάρκεια των σπουδών μου. Είχα δε γράψει πρόσφατα κάνα δυο, ξεσκονίζοντας το format, για τις ανάγκες του Livefeeds 2 & 3.

Όμως να που τώρα έπρεπε να γράψω μια ιστορία διάρκειας 15 περίπου λεπτών, για έναν κεραυνοβόλο καλοκαιρινό έρωτα χωρίς αύριο... Έμεινα λοιπόν μόνος μου ένα Σαββατοκύριακο και ανέσυρα προσωπικές εμπειρίες διανθίζοντας 'τες με φαντασία, σεναριακό ρυθμό και --το καινούργιο στοιχείο-- interaction. Ο κόσμος έπρεπε να μπορεί να συμμετάσχει. Το story χωρίστηκε σε τρία βασικά acts πέραν της εισαγωγής και του φινάλε. Στο πρώτο act οι χρήστες θα έπαιζαν τον ρόλο του Πέτρου, στο δεύτερο της Τζοάνας και στο τρίτο και των δύο μαζί "ταυτόχρονα". Στο τέλος του ΣΚ υπήρχε το πρώτο treatment το οποίο εγκρίθηκε άμεσα από τον αγαπητό μας πελάτη με τη διαφορά ότι έπρεπε να αλλάξει η αρχή και το τέλος για να γίνουν ακόμα πιο δραματικά --τους θέλαμε χωρισμένους πριν τη συναυλία-- και να δέσει ακόμα καλύτερα η χρήση του προϊόντος μέσα στο story. Οι αλλαγές έγιναν και όλοι ήμασταν πολύ ενθουσιασμένοι.

Η εταιρία παραγωγής μας, η MovieTeller Films με επικεφαλής τον σκηνοθέτη μας Κωνσταντίνο Πιλάβιο και το βοηθό σκηνοθέτη Χρήστο Ζαχαράκη, ξεκίνησαν αμέσως για τη Πάρο για location scouting ή αλλιώς "ρεπεράζ" ή αναζήτηση των κατάλληλων τοποθεσιών στα Ελληνικά.

Παράλληλα, το story μετατράπηκε σε πραγματικό σενάριο με την σημαντική και ουσιαστική δουλειά της Χριστίνας Σωτηροπούλου. Η Χριστίνα έδωσε πνοή στους πρωταγωνιστές με ωραίους διαλόγους και καλό character development, αλλά και περιγράφοντας για τη παραγωγή τις σκηνές με τρόπο οικονομικό και σαφή. Σε ευχαριστώ Χριστίνα!


(Κάντε κλικ στην εικόνα για να διαβάσετε το original screenplay)

Τέλος, έγινε το casting των δεύτερων ρόλων, με τη φίλη μας την Αϊλήν Καϊμακίδη, τη γνωστή "κοπέλα της αποθήκης" να παίρνει το ρόλο της ξαδέρφης χάρη στην φοβερή Αγγλική της προφορά, πέραν από τις υποκριτικές της ικανότητες, και τον ανερχόμενο --πρωταγωνιστεί σε καθημερινή σειρά του Mega-- Αντρέα Φυλακτού, να παίρνει τον ρόλο του φίλου του Πέτρου - δηλαδή του Χρήστου.

Και μετά πήγαμε διακοπές! Τις οποίες συνεχίσαμε όλοι μαζί στη Πάρο για μία εβδομάδα. Τη τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου του 2008.




(Δείτε όλες τις φωτογραφίες από τα γυρίσματα στο Flickr.)

Τα γυρίσματα ήταν για εμένα μαγικά. Ένα μεγάλο συνεργείο με όλες τις ειδικότητες. Γερανοί, steadycam, ειδικά μηχανήματα. Ολόκληρα χωριά επιστρατεύτηκαν και πάνω από 30 κομπάρσοι εμφανίστηκαν. Και όλα αυτά γυρισμένα σε film! Πράγμα πρωτόγνωρο για εμένα και αν δεν κάνω λάθος τη πρώτη παραγωγή σε film για το Ελληνικό web. Τα χρώματα της διευθύντριας φωτογραφίας μας, Ζωής Μαντά, και το mood των πλάνων νομίζω δικαίωσαν όλους μας, μιας και κυριολεκτικά μυρίζουν σινεμά.





Ένα μεγάλο μπράβο οφείλω και δημόσια να πω, σε όλα τα παιδιά του συνεργείου. Κεφάτα και με μεράκι, δούλευαν ασταμάτητα, από τη μία άκρη της Πάρου στην άλλη, δίνοντας τον καλύτερό τους εαυτό. Άψογη κυριολεκτικά ομάδα. Και φυσικά δεν θέλω να ξεχάσω τους δύο πρωταγωνιστές μας, τον Domenico Clores --ιταλικής καταγωγής-- και την Sai Naomi Bennet που αν και όχι επαγγελματίες ηθοποιοί --τα παιδιά είναι μοντέλα-- κατάφεραν να ζωντανεύσουν τους χαρακτήρες και να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι ερωτεύτηκαν πραγματικά. Έχουν λάμψη ο καθένας τους και χημεία μεταξύ τους και είμασταν τυχεροί που τους είχαμε.



CUT TO: 1 μήνα μετά από συνεχές post-production από τον Κωνσταντίνο Πιλάβιο, έχουμε ένα cut που αρέσει σε όλους μας. O Χρήστος Τριανταφύλλου, μόνιμος συνεργάτης του Κωνσταντίνου, αναλαμβάνει να γράψει την υπέροχη μουσική που τόσο έχει αρέσει στον κόσμο.

Παράλληλα έχει αρχίσει το web design & development από τον ήρωα Κωνσταντίνο Πενλίδη (με τον οποίο ρίξαμε σερί από ξενύχτια), που με τα όμορφα designs του Κωνσταντίνου Δημητριάδη, τα εύστοχα κείμενα της Κωνσταντίνας Χατζάκη και τις προγραμματιστικές δεξιοτεχνίες του Πέτρου Ζιώγα αλλά και τη βοήθεια του Γιώργου Αλατζά και Αλέξανδρου Μεγαλοκονόμου, κατάφεραν να φτιάξουν αυτό που βλέπετε, αλλά και αυτά που δεν βλέπετε και το κάνουν να λειτουργεί--, στο www.loveatfirstsite.gr

Το project συντόνιζε εξ' αρχής, σε συνεχή επαφή με τον πελάτη, η φίλη και συνάδελφος Χριστίνα Αληφακιώτη, μαζί με τον Σπύρο Δούκα και την Αννίτα Γαλανοπούλου από τη Bold. Τα εποικοδομητικά σχόλια, τις εγκρίσεις και τον ενθουσιασμό τους μοιράζονταν καθημερινά μαζί μας ο Μόδεστος Σιώτος και η φίλη μου Ηλέκτρα Παπαναστασίου από την Kraft Europe.


(Με τον Κωνσταντίνο Πιλάβιο και τον Χρήστο Ζαχαράκη)

Τώρα, θα με ρωτήσετε γιατί οι ευχαριστίες και το πανηγυρικό κλίμα όταν το project βγήκε στην ουσία πριν 2 εβδομάδες; Γιατί γράφω λες και πήραμε το Oscar ενώ ακόμα κάποιοι δεν έχετε δει το project; Λοιπόν όπως έλεγα πρόσφατα σε κάποιον φίλο και πρώην καλό συνάδελφο, τα πραγματικά βραβεία δεν τα παίρνεις από επιτροπές 10 μήνες μετά το λανσάρισμα του project. Τα παίρνεις τις πρώτες κιόλας εβδομάδες από τον κόσμο που μπαίνει στο site, χαίρεται με αυτό που έκανες, το προωθεί στους φίλους του και γράφει απλόχερα τα καλά του λόγια.

Μια ματιά στο facebook fan page του "Love at first site" που ήδη αριθμεί πάνω από 700 fans, θα σας βάλει στο κλίμα. Να 'ναι καλά όλοι αυτοί που μπήκαν στον κόπο να μας πουν πόσο τους άρεσε η δουλειά που φτιάξαμε όλοι μας, με τόσο κόπο και μεράκι.

Το δικό μας βραβείο το έχουμε ήδη πάρει από αυτούς. Σε 2 εβδομάδες και πριν ξεκινήσει η banner campaign τα στατιστικά έγραφαν:

• Πάνω από 10.000 μοναδικοί επισκέπτες.
  
• Bounce Rate κάτω από 15%
• Μέσος χρόνος παραμονής 14 λεπτά!
  

14 λεπτά έκθεσης μπροστά σε ένα brand που προσφέρει πλούσια interactive διασκέδαση στο κοινό του. Μια από τις πρώτες branded entertainment καμπάνιες στην Ελλάδα, που δείχνει έναν νέο τρόπο προσέγγισης του καταναλωτικού κοινού από τα brands στην εποχή του broadband και ενώ η τηλεόραση σταδιακά παύει να αποτελεί το πρωταρχικό κανάλι διασκέδασης.

Η πρώτη interactive ιστορία αγάπης και η πρώτη κανονική interactive ταινία στην Ελλάδα. (Υπήρξαν και άλλες, με τη πρώτη που λανσαρίστηκε κινηματογραφικά να είναι το Livefeeds 2, πέρυσι το καλοκαίρι, αλλά εδώ μιλάμε για κανονική κινηματογραφική ταινία, διάρκειας 17 λεπτών, με χαρακτήρες, πλοκή, αρχή, μέση και τέλος, original score, γυρίσματα on location και πάνω από όλα -- σε film!)



Αυτό είναι λοιπόν, ίσως το πιο αγαπημένο μου project. Αυτό που με εκφράζει και με συναρπάζει, κάθε φορά που το βλέπω. Και που σίγουρα δεν θα μπορούσα ποτέ να το κάνω χωρίς 3 Κωνσταντίνους (cpil, penlix, CMD), 1 Κωνσταντίνα, 1 Χρήστο (Ζαχαράκη) και 2 Χριστίνες (Αληφακιώτη & Σωτηροπούλου).



Η συνέχεια επί της οθόνης...

Καταχώριση OgilvyOne - 24 Ermis Awards 2008

Όπως το απαιτεί η παράδοση, ιδού η φετινή μας καταχώριση για τη μεγάλη νίκη στα Ermis Awards 2008 με 24 και πάλι (τρελή σύμπτωση;) βραβεία συνολικά.

Οι περιπέτειες συνεχίζονται...