Monday, May 08, 2006

Mission: Impossible III

OK. Αυτή την φορά για αλλαγή, παρακολούθησα ένα μεγάλο "blockbuster" (more on that later) στην μεγάλη οθόνη, on opening weekend, ταυτόχρονα με το άνοιγμα σε όλο τον κόσμο. The summer is here and all that...

Σκέφτηκα λοιπόν πως τι καλύτερο από το να απολαύσει κανείς την τρίτη συνέχεια του Mission Impossible, που και καλά early reviews είχε (πανάθεμα τα) και καλό cast φαινόταν να έχει, και ο σκηνοθέτης του J. J. Abrams έκανε το ντεμπούτο του στην μεγάλη οθόνη μετά τις επιτυχίες του Alias και του Lost στην τηλεόραση.

Και νάτος ο Tom Cruise μαζί με τον φοβερό Philip Seymour Hoffman στην πρώτη σκηνή του έργου, να τα δίνουν όλα σε μια πολύ δυνατή σκηνή, και να πέφτουν καπάκι οι τίτλοι με το τρομερό theme, και όλα αυτά να σε κάνουν να πεις "Wow! Τι ταινιάρα θα δούμε πάλι ρε πούστ* μου;;;"

Αμ δε!

Το σενάριο είναι υποτυπώδες. Οι χαρακτήρες δεν έχουν αναπτυχθεί ούτε στο ελάχιστο. Δεν ξέρουμε καν ποιος είναι ποιος και γιατί κάνει αυτά που κάνει. Όλα υπάρχουν για να εξυπηρετηθούν οι σκηνές δράσεις που όμως και πάλι δεν νοιάζουν κανένα γιατί δεν αφορούν χαρακτήρες που μας νοιάζουν και δεν πηγάζουν από καταστάσεις και προβλήματα τα οποία μας έχουν εξηγηθεί πριν.

Με εξέρεση κάποιες ελάχιστες σκηνές και ευρήματα δανεισμένα από την τηλεοπτική σειρά και τις προηγούμενες ταινίες, όπως αυτό με την μάσκα στο Βατικανό, όλα τα άλλα αφήνουν το κοινό αδιάφορο, να χαζεύει κάποια locations, λίγο την "ομορφιά" του cast, και κατά τα άλλα να ζαλίζεται από την γρήγορη κίνηση της κάμερας σε πολύ κοντινά πλάνα (ώστε και πάλι να μην καταλαβαίνεις τι γίνεται) ή την εκκωφαντική ηχητική μπάντα να προσπαθεί να δώσει λόγο και αιτία στα δρώμενα.

Ελάχιστα σώζεται από όλα αυτά ο Philip Seymour Hoffman ο οποίος δεν έχει στην ουσία τίποτα να κάνει πέραν από το να απειλεί τον ήρωα. Κανένα όραμα... Κανέναν λόγο ύπαρξης. He’s there just to be a really bad guy.

Θα παραθέσω μερικά πολύ ενδιαφέροντα quotes από κριτικές του διεθνούς τύπου:
One of Cruise's most deeply cherished ambitions is to be a great actor, and this movie goes to great lengths to let him do that--sort of. You'll understand what I mean during the sequence in which there is more than one Philip Seymour Hoffman on the screen.
Premiere Magazine
Mr. Hoffman enlivens Mission: Impossible III, which otherwise droops, done in both by the maudlin romance and by Mr. Abrams's inability to adapt his small-screen talent -- evident in his capacity as the television auteur behind "Alias" and "Lost" -- to a larger canvas.
The New York Times
An inspired middle-hour pumped by some solid action gives you an idea how good the franchise could be, but we now live in a post-Bourne, recalibrated-Bond universe, where Ethan Hunt looks a bit lost.
Empire
Και θα σας παραπέμψω σε αυτό το καταπληκτικό review που τα λέει όλα. Ίσως να το διαβάσετε αφού δείτε την ταινία...

Και όσον έχει να κάνει με τον χαρακτηρισμό "blockbuster", φοβάμαι πως ήδη τα αποτελέσματα από το πρώτο weekend στην Αμερική ήταν απογοητευτικά παρά την μεγαλύτερη διαφημιστική εκστρατία ever.

Better rent the DePalma version. It's called "Mission: Impossible" and after 10 years, it can easily be considered a "classic".

Labels:

3 Comments:

Blogger Alexander Caravitis said...

Εμένα πάντως μ’άρεσε περισσότερο από τα προηγούμενα 2 – όπως και στους άλλους 4 της παρέας που το είδαμε. Να πάτε να το δείτε :)

Alex

11:39 AM  
Blogger Panos said...

Να ξεκαθαρίσω πως δεν είναι το μεγαλύτερο χάλι ever created. Είναι δυνατό και συναρπαστικό ώρες ώρες.

It's the missed potential that pisses me off. Θα μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερο.

Πάντως το 1ο δεν το φτάνει με τίποτα.

11:44 AM  
Blogger Roman said...

Συμφωνώ - ως επί το πλείστον - με τον Πάνο. Σε καμία περίπτωση δεν φτάνει τη νεο-γοτθική ατμόσφαιρα και πλοκή του πρώτου, αλλά είναι σίγουρα καλύτερο από το 2ο (το οποίο για μένα ήταν από τις χειρότερες ταινίες ever).

Συμφωνώ ότι δεν υπάρχει κανένα context ούτε ως προς τους χαρακτήρες, ούτες ως προς τα κίνητρα τους. Αλλά από την άποψη της δράσης, των locations, και του μονταζ κλπ είναι πολύ καλό.

Όπως λέει και ο Πάνος, το 'γαμώτο' της υπόθεσης είναι το τι θα μπορούσανε να είχανε κάνει με λίγες λιγότερες εκρήξεις και λίγο περισσότερο (έξυπνο) διάλογο.

7:45 PM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home