Sunday, November 06, 2011

Beginners



Οι περισσότερες κριτικές που είχα διαβάσει για την ταινία του Mike Mills που κυκλοφόρησε στις αρχές του καλοκαιριού, ήταν απόλυτα ενθαρρυντικές.


Και είναι αλήθεια. Η ταινία είναι μια αποκάλυψη, για τον τρόπο γραφής της, για το εκ' βαθέων σενάριο της, για την φοβερή χημεία των πρωταγωνιστών της, για την ευρηματικότητα των σκηνών της.

You'll fall in love.

(Η κοπελιά by the way, είναι η Γαλλίδα αντιστασιακή projectionist στο Inglourious Basterds!)


Friday, November 04, 2011

Skyfall


James Bond is back! I just love typing that!

Η νέα ταινία Bond ξεκίνησε χτες τα γυρίσματα, αμέσως μετά την press conference που επιβεβαίωσε τον τίτλο "SKYFALL" που είχε νωρίτερα διαρρεύσει, όταν η Sony καταχώρισε μία σειρά από σχετικά domain names.

James Bond movie marketing in the age of Social Media.

Και αυτό είναι ένα από τα "κακά" της νέας τάξης πραγμάτων. Έχουν περάσει 4 χρόνια από τότε που ξεκίναγε η παραγωγή της προηγούμενης ταινίας Bond, "Quantum of Solace" και αυτό σημαίνει ότι τα "Social Media" είναι κάτι νέο για τον Bond, ο οποίος όμως κάνει δυναμικό entry, με το άνοιγμα της επίσημης σελίδας στο Facebook (http://www.facebook.com/JamesBond007) που από την πρώτη μέρα ξεπέρασε τους 600.000 fans (και που είσαι ακόμα...) αλλά και το μοναδικό handle στο twitter @007

Μάλιστα η σελίδα στο Facebook έχει και mirrors για όλες σχεδόν τις χώρες που θα διανεμηθεί η ταινία, συμπεριλαμβανόμενης και της Ελλάδας που θα κάνει πρεμιέρα την 1η Νοεμβρίου 2012 από την Feelgood Entertainment.

The press conference

Και ενώ οι πιο παλιοί από εμάς -- τους Bond fans -- θα βλέπαμε κάποτε αποσπάσματα σε κάποιο δελτίο ειδήσεων το βράδυ της Press Confererce, τώρα το video βρίσκεται online άμεσα, όπως και πολλές φωτογραφίες από το "λαμπερό" cast & crew. Μάλιστα υπήρχε και live twetting μέσα από την αίθουσα, a'la Apple events.



Το cast είναι πρωτοφανές για ταινία Bond. Όχι μόνο σκηνοθετεί ο βραβευμένος με Oscar Sam Mendes ("American Beauty", "Road to Perdition", "Revolutionary Road") αλλά συμπρωταγωνιστούν ο Javier Bardem, ο Ralph Fiennes και ο Albert Finney!!!

Μαζί τους φυσικά ο Daniel Craig, η Judy Dench και οι νέες κοπέλες του Bond, Bérénice Marlohe και Naomie Harris (που φήμες λένε πως παίζει έναν ρόλο που θα καταλήξει να είναι η Moneypenny!)


Δείτε όλες τις φωτογραφίες εδώ

Ελάχιστα είναι γνωστά για την υπόθεση, πέραν του ότι έχει να κάνει κάτι με το παρελθόν της Μ και μια επίθεση στην MI6. Τα γυρίσματα θα γίνουν στην Αγγλία, στην Σκοτία, στην Κίνα και στην Κωνσταντινούπολη!

Εύχομαι η νέα περιπέτεια να φέρει κάτι από την μαγεία του Καζίνο Ρουαγιάλ (μία από τις καλύτερες ταινίες Bond) αλλά και κάτι από τις κλασικές αξίες των 60s. Φήμες λένε ότι ο Ralph Fiennes παίζει τον Blofeld, so there's hope!

Welcome back 007!

Monday, October 31, 2011

3 posters for 3 movies

Ήμουν ανέκαθεν fan των movie posters. Συνδυάζουν τα δύο πάθη μου βλέπετε. Το σινεμά και την διαφήμιση. Από παλιά τα κοίταζα με ώρες στα σινεμά. Τα μελετούσα στα περιοδικά. Τα κρέμαγα στους τοίχους του δωματίου μου, αφού κάποιες φορές... τα "ξεκρέμαγα" πρώτα από κινηματογράφους!

Ένα από τα καλύτερα sites για να βλέπει κανείς όλα τα posters των ταινιών που κυκλοφορούν, συμπεριλαμβανομένων και των εναλλακτικών versions τους, είναι το Internet Movie Poster Awards, ή αλλιώς impawards.com

Το περασμένο "εορταστικό" τριήμερο, έτυχε να δω μαζεμένες τρεις ταινίες που από καιρό ήθελα να δω και που τα posters τους τα είχα επίσης "βάλει στο μάτι". (Πλέον τα χαζεύω μόνο "ψηφιακά").

Super 8


Το παραπάνω είναι το εναλλακτικό teaser poster της ταινίας και το πιο αγαπημένο μου, αν και το τελικό δεν είναι κακό. Ταιριάζει όμως τούτο εδώ με τις προθέσεις του J.J. Abrams για να φτιάξει την ταινία "Spielberg" που ανέκαθεν ήθελε.

Το "Super 8" είναι μια γλυκιά νοσταλγική αναβίωση του κλίματος και του ύφους των κλασικών Sci-Fi ταινιών του Steven Spielberg στα late 70s, early 80s. Ο "E.T." αποτελεί το πρότυπο και υπάρχουν σαφής αναφορές στα "Close Encounters of the Third Kind", στο "Jaws" αλλά ακόμα και στο "Goonies", παραγωγής του Spielberg. Μια αναβίωση με τέτοια προσήλωση στην αναπαράσταση κάθε τεχνοτροπίας και λεπτομέρειας, ασχέτως αν έπαιζε λειτουργικό ρόλο στην υπόθεση (lens flares everywhere) που κάποιοι έφτασαν στο σημείο να μιλήσουν για "nostalgia porn".

Όμως η ταινία, λανθασμένα κατά την ταπεινή μου άποψη, προσπαθεί να συνδυάσει όλα αυτά τα ωραία, αθώα και αγνά, με την θρίλερ ατμόσφαιρα του Lost και των monsters που εκεί είδαμε (ή δεν είδαμε ποτέ ξεκάθαρα) να την "πέφτουν" στους ήρωες.

Και κάπου εκεί δεν "έδεσε" για μένα το γλυκό και χάθηκε η μαγεία. Πάντως οι σκηνές με τα πιτσιρίκια είναι σούπερ, η Elle Fanning είναι φοβερή και η όλη αναβίωση πετυχημένη και άκρως νοσταλγική. Τόσο που στο τέλος νοσταλγείς και λες: "δεν βάζω να δω έναν "E.T." να έρθω στα ίσα μου;"

Το poster πάντως θα μπορούσε να ήταν για το Close Encounters of the Third Kind, part II.

Midnight in Paris


Η πολυσυζητημένη φέτος ταινία του Woody Allen, είναι μια κλασική ταινία του Woody Allen.

Στην ουσία ο Woody την έχει ξανακάνει αυτήν εδώ την ταινία στα '70s, μόνο που τότε δεν αφορούσε το Παρίσι αλλά το "Manhattan"!

Και το concept της φαντασίωσης που γίνεται πραγματικότητα το έκανε επίσης -- όμως ανάποδα -- στα 80s, στο "Πορφυρό Ρόδο του Καΐρου", όταν εκεί ο πρωταγωνιστής μιας ταινίας έβγαινε από την σκηνή για να μπει στην ζωή μιας κινηματογραφόφιλης!

Κι όμως, όσο ανάλαφρη και εύκολη αν φαίνεται η πιο πρόσφατή του ταινία, τόσο μας έχει ξεγελάσει μιας και δεν μιλάει για την αξία της φαντασίωσης και της νοσταλγίας αλλά για το πόσο σημαντικό είναι να ζει κανείς το σήμερα, το οποίο μέχρι να προλάβει να το εκτιμήσει, είναι ήδη παρελθόν.

Στην ουσία η ταινία αυτή θα μπορούσε να είναι και απάντηση στο "Super 8"... Think about it J.J!

Όσο για το poster, αν και ο Van Gogh δεν εμφανίζεται στην ταινία, ο έναστρος ουρανός του, δίνει στο poster αμέσως την σουρεαλιστική διάσταση του σεναρίου και αποτυπώνει το concept με μια μόνο "πινελιά".

The Ides of March


Αυτό εδώ είναι το καλύτερο από τα 3 posters. Και ομολογώ πως αυτήν εδώ την ταινία την ευχαριστήθηκα πιο πολύ κι από τις τρεις.

Ο Ryan Gosling πρέπει να έχει απίστευτο ατζέντη. Του έχει κλείσει ένα σερί από εμφανίσεις σε 3 από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει τελευταία, με όλες να είναι διαφορετικές σε ύφος και μήκος κύματος.

Η ταινία του Clooney είναι ένα καθαρόαιμο πολιτικό θρίλερ, στην παράδοση των ταινιών του είδους της δεκαετίας των 70s και με ένα καστ που θα μπορούσε να γεμίσει 5 "οσκαρικές" ταινίες και όχι μόνο μια!

Το σενάριο βασίζεται σε ένα θεατρικό και αυτό είναι καλό μιας και οι χαρακτήρες και οι λεκτικές τους συγκρούσεις, λένε... πολλά! Και αν και υπάρχουν κάποιες περίεργες σεναριακές ανατροπές προς το τέλος, η ταινία δεν παύει να θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα για το "προσωπείο" των πολιτικών, ασχέτως πολιτικής...

All in all, a nice weekend, at the movies!

Wednesday, October 19, 2011

Drive


Drive. Κόλλημα. Όχι στη κίνηση, αλλά στις εικόνες του βραδινού Λος Άντζελες και στο τρομερό soundtrack της ταινίας του Δανού Nicolas Winding Refn, με τραγούδια που κολλάνε στο μυαλό, καθώς ακούγονται σε σεκάνς που μαγεύουν με το ύφος και την ατμόσφαιρά τους.

 
Με τον Ryan Gosling να συνεχίζει να πρωταγωνιστεί στην κινηματογραφική χρονιά που του ανήκει και την Carey Mulligan να δίνει νόημα στην υπόθεση, με την γνώριμη γλυκιά της παρουσία.

Σκηνοθετικό στυλ που κάνει reference τα 80s και τις ταινίες του Michael Mann και σενάριο με χαρακτήρες για τους οποίους σύντομα νοιάζεσαι.

Coolness achieved.

Thursday, October 06, 2011

For the man who changed the world.



Thank you Steve for pushing all of us forward into the science fiction dreams of our youth. Where you could use phones to write messages, take photos, read newspapers, listen to music, play games, watch movies, oh, and make phone calls too!

Thank you for all the beautiful computers. For all the graphics, interfaces, fonts, colors, keyboards, mice and screens. And thank you specially for the MacBook Air I wrote a screenplay with, prepared important presentations and drafted so many ideas on.



Thank you for all your keynote presentations, the great advertising for your products, and for all the inspiring talks.

And for one more thing.

Thank you for creating such an amazingly simple to use and yet so imaginative machine like the iPad, that my kids can play with and learn, simply by touching. I'm sure their lives will forever be "touched" by yours.

Thank you Steve, for changing the world.




Sunday, September 25, 2011

Office 2011 for Mac

Μόλις εγκατέστησα το νέο MS Office 2011 for Mac. Αναγκάστηκα να βάλω και το Neurolingo για Ελληνικό spell check, που αν και το έχω αγοράσει, δεν το λατρεύω, μιας και επιμένει να μου κάνει capitalize χωρίς κανέναν λόγο κάποιες λέξεις.



Αλλά δυστυχώς η Microsoft δεν έχει κάποιο built-in λεξικό για Ελληνικά. Φαίνεται δεν είμαστε αρκετά μεγάλη αγορά για να κάτσουν να αναπτύξουν κάτι για εμάς.

Κατά τ’ άλλα, το Office for Mac επιτέλους υποστηρίζει shortcuts όταν το πληκτρολόγιο είναι γυρισμένο στα Ελληνικά, ώστε να μπορείς π.χ. πατώντας το "cmd+b" να βάζεις bold! Φοβερή πρόοδος από την πρώτη έκδοση που δεν το υποστήριζε, όπως και όλα τα αντίστοιχα shortcuts...

Anyway. Η υποστήριξη των Ελληνικών σε κάθε λογής software, είτε στο iPhone και το iPad πιο πρόσφατα, είτε στα Windows παλαιότερα, υπήρξε πάντοτε μια πονεμένη ιστορία.

Κατά τ’ άλλα το "νέο" Office δείχνει πιο γρήγορο και καλοσχεδιασμένο. Από ότι καταλαβαίνω και πιο συμβατό και παρόμοιο σε interface με το αντίστοιχο Windows version. Όμως, τα νέα απλά εργαλεία, όπως το iΑ Writer που πλέον χρησιμοποιώ, με έχουν κερδίσει και νομίζω πως θα καταφεύγω πλέον στο Office μόνο για παρουσιάσεις σε Powerpoint ή για σενάρια που αναγκαστικά γράφονται με formating και tables στο Word.



Παρόλα αυτά, η ταχύτητα και η αξιοπιστία που προσφέρει η νέα έκδοση είναι ευπρόσδεκτη. Το Office 2008 κάποτε μας είχε τρελάνει στο κρασάρισμα. Επίσης το full screen mode στο Word είναι αρκετά όμορφο και λειτουργικό.

All in all, a nice upgrade. Kai as min exei Ellinika...


Fast Five (on Blu Ray)

Μόλις είδα στο σπίτι το "Fast Five" ή αλλιώς την 5η συνέχεια της σειράς ταινιών "The Fast & The Furious" που ξεκίνησε πριν από μία δεκαετία. Η ταινία είχε την φάση της, τολμώ να πω.


Ειδικά η σκηνή της καταδίωξης με το χρηματοκιβώτιο στο τέλος, απλά δεν υπάρχει. Αν και εντελώς "μούσι", είναι απόλυτα συναρπαστική και μου θύμισε τα set-pieces που κάνανε κάποτε στις ταινίες James Bond στα '70s και '80s, και ειδικά τo μακρόσυρτο σεκάνς με τα ταχύπλοα στο Live and Let Die, του 1973.

Τα locations είχαν επίσης ενδιαφέρον και ειδικά οι εναέριες λήψεις του Rio. (More Bond references).

Από εκεί και πέρα, η υπόθεση έμπαζε από παντού και οι χαρακτήρες, όπως και οι νόμοι της φυσικής, ήταν ανύπαρκτοι. Πολύ τεστοστερόνη για το τίποτα, αλλά και μερικά μοντέλα (αυτοκίνητα και γυναίκες) για να σου τρέχουν τα σάλια.

Μιλάμε δηλαδή για μια ταινία όχι απλά "fast"... αλλά "fast food"!

(Burb!)

Monday, September 19, 2011

Crazy, Stupid, Love


Η φετινή κινηματογραφική σεζόν ξεκίνησε για μένα με μία καταπληκτική ταινία που πραγματικά μου έφτιαξε την διάθεση.

Το "Crazy, Stupid, Love" έχει ένα πολύ καλογραμμένο σενάριο, από τον κύριο Dan Fogelman που στο παρελθόν έβαλε το χεράκι του στο σενάριο του Cars και του Tangled. Storytelling συγκινητικό, διασκεδαστικό, ακόμα και διδακτικό. Ένα σενάριο γεμάτο συμμετρία και ολοκληρωμένα character arcs για κάθε έναν από τους πρωταγωνιστές. Και όπως έλεγε και το review του Entertainment Weekly, "μια ταινία που δείχνει να ξέρει τι είναι να αγαπάς, γιατί ξέρει τι είναι να πονάς."


To cast είναι από τα καλύτερα τον τελευταίο καιρό. O Steve Carell είναι ο ιδανικός 40+ loser που αγαπάμε, η Julianne Moore παραμένει σταθερή αξία όπως και η Marisa Tomei σε έναν μικρό αλλά πολύ κεφάτο δεύτερο ρόλο. Αλλά αυτοί που λάμπουν πραγματικά είναι ο Ryan Gosling και η Emma Stone. Ο πρώτος ανεβαίνει σταθερά τα σκαλιά της A list του Hollywood και εδώ δείχνει όχι μόνο πως είναι ένας από τους πιο περιζήτητους Ζεν-πρεμιέ αλλά και πως διαθέτει άψογο κωμικό ταλέντο. Είναι γαμώ τα παιδιά, εν' πάση περιπτώσει. Και η Emma Stone από την άλλη είναι η "κούκλα και τσαχπίνα" που μπορεί να αλλάξει τα πιστεύω ενός μεγάλου γυναικά.


Η σκηνοθεσία των Glenn Ficarra και John Requa είναι κεφάτη, ανατρεπτική, αστεία και με καλό timing. Οι κινηματογραφικές αναφορές νοσταλγικές (Karate Kid, American Zigolo, Dirty Dancing). Οι ατάκες που θα μείνουν πολλές -- "Be better than the Gap!" -- όπως και τα κωμικά ξεσπάσματα του third act.


Δείτε το στο σινεμά για να φύγετε και εσείς με ένα μεγάλο χαμόγελο από την αίθουσα. Γιατί αυτό είναι το effect που έχει το Crazy, Stupid, Love.